مجمع دوستداران حافظ ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ... #حضرت_عشق حافظ را چقدر میشناسید ؟  از دیگر القاب او می‌توان به ترجمان الاسرار، ناظم الاولیا و لسان العرفا اشاره کرد که هر کدام از آن‌ها گویای سخنوری، شیرین‌سخنی و شیوایی بیان وی در آثار و اشعارش است. مطابق روایت و اسناد به جا مانده، حافظ در نوج...

خـرم ان روز کـز ایـــن منـزل ویـران بــرومآسان جان طلبــم و از پـی جـانان بــــروم گـر چــه دانم که بــه جایی نبـرد راه غریبمـن به بوی ســـر ان زلف پریشان بـــرومدلــم از وحشت زندان سکـندر بگـــرفترخت بربندم و تا ملک سلیمان برومچون صبا با تن بیمار و دل بـی‌طاقتبـــه هـــــواداری ان سرو خرامان بـــرو...

مرحبا اي پیک مشتاقان بده پیغام دوستتا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوستواله و شیداست دایم همچو بلبل در قفسطوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست زلف او دام است و خالش دانه ان دام و منبر امید دانه‌اي افتاده‌ام در دام دوستسر ز مستی برنگیرد تا به صبح روز حشرهر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوستبس نگویم...

سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه، که کاشانه بسوخت تنم از واسطهٔ دوری دلبر بگداختجانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوختسوز دل بین که ز بس آتش اشکم، دل شمعدوش بر من ز سر مِهر، چو پروانه بسوختآشنایی نه غریب است، که دلسوز من استچون من از خویش برفتم، دل بیگانه بسوختخرقهٔ زهدِ مرا، آب خر...

شعر عاشقانه حافظ كوتاهخـرم ان روز کـز ایـــن منـزل ویـران بــرومآسان جان طلبــم و از پـی جـانان بــــرومگـر چــه دانم که بــه جایی نبـرد راه غریبمـن به بوی ســـر ان زلف پریشان بـــرومدلــم از وحشت زندان سکـندر بگـــرفترخت بربندم و تا ملک سلیمان برومچون صبا با تن بیمار و دل بـیطاقتبـــه هـــــواداری ...

مرحبا اي پیک مشتاقان بده پیغام دوستتا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوستواله و شیداست دایم همچو بلبل در قفسطوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوستزلف او دام است و خالش دانه ان دام و منبر امید دانهاي افتادهام در دام دوستسر ز مستی برنگیرد تا به صبح روز حشرهر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوستبس نگویم شم...

سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه، که کاشانه بسوختتنم از واسطهٔ دوری دلبر بگداختجانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوختسوز دل بین که ز بس آتش اشکم، دل شمعدوش بر من ز سر مِهر، چو پروانه بسوختآشنایی نه غریب است، که دلسوز من استچون من از خویش برفتم، دل بیگانه بسوختخرقهٔ زهدِ مرا، آب خرا...